kaaike schreef:
Vandaag las ik door een aantal onderwerpen heen en kwam zo onder meer een discussie tegen over waarderingscijfers. Sommige leden geven (standaard) een hoog waarderingscijfer. Is dit wel terecht en geeft dit wel een juist beeld, vragen anderen zich af. Daarom wil ik dit onderwerp eens van een andere kant benaderen. Door te kijken naar de manier waarop bij mij (hoge) waarderingscijfers ontstaan. Dit aan de hand van een persoonlijke ontboezeming. Ik nodig jullie uit om hierop met je eigen verhaal te reageren.
Als kind van acht kreeg ik mijn eerste Kuifje weekblad en bleef tot en met mijn vijftiende één van de trouwe lezers van dit blad. Vanaf het eerste moment werd ik onder water meegezogen met Bernard Prince. Helemaal onder de indruk van die grote moeraal, die Bernard in De wet van de orkaan tegenkomt.
Adem benomen door de grote tekening van Gelaat, die de kamer binnen stapt om Gaucho onder haar wil te brengen in ‘Ogen zonder gelaat’ door Vance. Niet zozeer haar uiterlijk, maar die waanzinnig mooie tekening, maakten me helemaal verliefd op het medium strip. Dat zoiets gemaakt kon worden…
Ik was als kind vele uren weggezonken in een wereld, waarin me thuis voelde en gelukkig was. Een wereld vaak zo anders dan die harde, die men noemt de realiteit. Want in veel strips kwam het uiteindelijk allemaal weer goed en leefden de mensen -in soms heel moeilijke situaties- hun leven zonder vrees of andere drukkende gevoels, zoals een echt stripheld betaamt.
Nu ben ik qua beleving niet bepaald een doosnee mens. Van jongs af aan ben ik behept met een extreme gevoeligheid. Ik nam niet alleen de gedachten waar, maar ook de gedachten daar achter (waar mensen zich soms zelf niet eens bewust van waren/zijn). Zo nog meer zelfs met gevoelens en de gevoelens daar achter (nog meer idem).
Dit gebeurde ook tijdens het verzinken in mijn Kuifjes. Bij het kijken naar de plaatjes werd ik getrokken in het gevoel van de maker(s). Hun gevoel van schoonheid, hun gevoel van romantiek, hun gevoel van avontuur en last, but certainly not least: hun gevoel van over het leven of beter, hun (algemene) gevoelswereld.
Als kind was ik me dit echter niet bewust. Ik genoot gewoon de strips. Later, door veel levenservaringen en -lessen, ben ik dit beter gaan begrijpen. Ik weet nu dat de wereld in strips niet echt is (heb ik toch iets geleerd in mijn leven), maar geniet eens te meer van de kunstuiting en het gevoel er achter. Ik zal hier niet verder over uitwijden, maar om je een indruk te geven: toen ik in de afgelopen jaren steeds meer las over de makers, hun verhalen en de omgeving(en) waarin zij werkten, werd ik steeds meer bevestigd in dingen die ik als kind al in hun strips beleefde. Ik had veel juist aangevoeld.
Veel reeksen die ik op bovengenoemde wijze als kind las, ben ik later als albums gaan “verzamelen” (dit is een groot woord; ik wil ze gewoon hebben om steeds weer van te genieten). Natuurlijk lees ik de albums nu anders dan toen. Maar waar ik niets aan kan (en wil !) doen, is dat de beleving van toen tot op de dag van vandaag mijn waardering van albums en reeksen bepaalt. Per slot van rekening is het juist die beleving geweest, waardoor ik nu enkele boekenkasten vol heb.
Sterker nog, die kindsbeleving is zelfs een soort van referentiepunt geworden. Het is een programma dat altijd op de achtergrond meedraait. Een soort van toetssteen waarmee ik ONBEWUST nieuwe series en albums beoordeel.
Ik ben bezig mijn collectie in te voeren in de databank en begonnen met strips die me heel dierbaar zijn. En ja, bijna al die verhalen krijgen van mij een heel hoog cijfer. Bijvoorbeeld de serie Maarten Milaan. Natuurlijk vind ik het ene album beter dan het andere. Maar uiteindelijk betreft mijn indruk de hele serie, want aan Maarten Milaan (de serie en stripheld) hangt vanaf mijn oudheid het etiket: eindeloze momenten van plezier in een wereld waarin ik vele uren avontuurlijk heb vertoeft. Dit gevoel is niet verbonden met één album, maar met de held en de hele reeks.
Herkent iemand deze beleving? Hoe beleven jullie strips? Hoe werkt het (innerlijk) waarderingssysteem bij andere leden? Ik ben heel benieuwd.
