Preacher 1: Gone to Texas - erg hard en wreed (de auteurs lijken vooral een voorkeur te hebben voor mensen die delen van hun gezicht eraf geschoten krijgen), maar zeker intrigerend. Het bovennatuurlijke scenario geeft bovendien aanleiding tot interessanter tekenwerk dan bij bijvoorbeeld Y: The Last Man. Wat me alleen een beetje zorgen baart, is dat men Gone to Texas doorgaans het beste deel noemt, terwijl ik juist het idee heb dat ik alleen nog maar een aanzetje gelezen heb. Gaat de rest dan tegenvallen?
Siegfried 1 - lust voor het oog; schitterende spreads. Wil ik zeker meer van zien.
Aldebaran 5: Het wezen - Ik blijf de serie goed vinden, maar alles bij elkaar toch ook een tikje onbevredigend. Misschien komt dat doordat dit laatste deel niet echt meer een onverwachte wending te bieden heeft na de aanloop in de vorige vier afleveringen. Niet dat dat me ervan gaat weerhouden de Betelgeuze-strips te kopen.
Origineel geplaatst door Deecee1
" De Gouden Cirkel" vind ik het beste Suske en Wiske verhaal, Vandersteen op z’n best.
Klopt. Als tienjarig jongetje vond ik vooral het gedeelte waar Suske de stuurknuppel van de Constellation overneemt en het toestel aan de grond zet enorm spannend.
Origineel geplaatst door Herbert Origineel geplaatst door Deecee1
" De Gouden Cirkel" vind ik het beste Suske en Wiske verhaal, Vandersteen op z’n best.
Klopt. Als tienjarig jongetje vond ik vooral het gedeelte waar Suske de stuurknuppel van de Constellation overneemt en het toestel aan de grond zet enorm spannend.
Dat waren ook mijn favoriete delen. Ik weet niet of ik ze nu nog goed zou vinden, maar zeker en vast beter dan de bocht die ze er nu uitpersen.
Origineel geplaatst door Jean-Paul
Wat me alleen een beetje zorgen baart, is dat men Gone to Texas doorgaans het beste deel noemt, terwijl ik juist het idee heb dat ik alleen nog maar een aanzetje gelezen heb. Gaat de rest dan tegenvallen?
Tegenvallen is niet het juiste woord. Het blijft boeien, en er is meer dan voldoende afwisseling om het te willen uitlezen. Ik denk dat mijn voorkeur uit gaat naar het eerste deel omdat het nog frisser en nieuwer was, en omdat je over vele dingen nog in het ongewisse bent. Zeker doorgaan!
Origineel geplaatst door Surya Origineel geplaatst door Jean-Paul
Wat me alleen een beetje zorgen baart, is dat men Gone to Texas doorgaans het beste deel noemt, terwijl ik juist het idee heb dat ik alleen nog maar een aanzetje gelezen heb. Gaat de rest dan tegenvallen?
Tegenvallen is niet het juiste woord. Het blijft boeien, en er is meer dan voldoende afwisseling om het te willen uitlezen. Ik denk dat mijn voorkeur uit gaat naar het eerste deel omdat het nog frisser en nieuwer was, en omdat je over vele dingen nog in het ongewisse bent. Zeker doorgaan!
Ik ben gerustgesteld. Deel twee gaat bij deze op de verlanglijst.
Origineel geplaatst door Surya
Jammer van dat afschuwelijke tekenwerk!
Ik vind de tekeningen niet echt afschuwelijk - in het begin spreekt het niet echt aan dat geef ik toe - echter de simpele tekenstijl en vooral de sombere - makabere inkleuring horen bij deze comic. Je moet je er gewoon even over zetten en dan leest de comic vanzelf.
Ik moet zelf ook toegeven dat de eerste keer dat ik deze vasthad ook niet het gevoel had van waauw wat een comic, maar na het lezen is hij echt wel goed.
Origineel geplaatst door Icarus
Ik vind de tekeningen niet echt afschuwelijk - in het begin spreekt het niet echt aan dat geef ik toe - echter de simpele tekenstijl en vooral de sombere - makabere inkleuring horen bij deze comic. Je moet je er gewoon even over zetten en dan leest de comic vanzelf.
Ik heb al meerdere malen strips van hem gelezen, en zijn stijl stoort me telkens opnieuw…
Origineel geplaatst door Jean-Paul
Preacher 1: Gone to Texas - erg hard en wreed (de auteurs lijken vooral een voorkeur te hebben voor mensen die delen van hun gezicht eraf geschoten krijgen), maar zeker intrigerend. Het bovennatuurlijke scenario geeft bovendien aanleiding tot interessanter tekenwerk dan bij bijvoorbeeld Y: The Last Man. Wat me alleen een beetje zorgen baart, is dat men Gone to Texas doorgaans het beste deel noemt, terwijl ik juist het idee heb dat ik alleen nog maar een aanzetje gelezen heb. Gaat de rest dan tegenvallen?
Ik weet ook niet waarom ze deel 1 hier veel als het beste deel van Preacher bestempelen, terwijl ik vind dat de reeks alleen maar beter wordt (alleen deel 4 en 5 zijn ietsje minder, maar dat is de schuld van de bundelaars). Vanaf deel 6 is de reeks op zijn hoogtepunt, en blijft ze op hoog niveau. Heel verslavend.
Ik zal eens een tekstje zoeken dat ik op een ander forum plaatste, alwaar ik commentaar gaf op meer zulke uitspraken. zie Comics & GN thread.
Ik moet er wel bijzeggen : ik ben een beetje subjectief. Preacher was de eerste echte comic reeks die ik begon, bijna 10 jaar geleden, en ik heb al gemerkt dat bijna iedereen de beste herinneringen overhoudt aan zijn eerste reeks, en bij mij was dat dus Preacher, samen met Sin City.
20th Century Boys deel 6 - Begin deze reeks toch wel net zo goed als Monster te vinden. Surya had weer eens gelijk…
Suske en Wiske: De zeven snaren - Hoort misschien niet bij de beste albums uit de reeks, maar heeft wel de S&W-stijl die mij het meeste bevalt. (Meer dan bijvoorbeeld de befaamde blauwe reeks of oudjes als De bokkenrijders, moet ik bekennen.)
Kuifje in Afrika - Inderdaad, erm, niet geheel politiek correct waar het de Afrikanen betreft, zoals vaak gezegd wordt; daarnaast valt het veelvuldig neerknallen of op een andere manier afmaken van allerlei inheemse beesten op. Kortom, duidelijk een strip uit een andere tijd. Qua verhaal stelt dit nog weinig voor.
De dagelijkse worsteling 1 - Goed, al ben ik denk ik net een tikje minder enthousiast dan de meesten. Maar misschien heeft dat met al te hoog geworden verwachtingen te maken. We zullen zien hoe het tweede deel bevalt, nu ik weet wat ik van de reeks kan verwachten…
De Killer (voorlopig delen 1 tem 4, de andere liggen nog te wachten): schitterende reeks in een stijl die me wel aanstaat! Deel 4 vond ik met momenten iets minder van tekeningen, maar het verhaal blijft boeien!
Stripverzamelen is meer dan een hobby — het is het bewaren van verhalen die generaties verbinden. Elke strip in je collectie vertelt niet alleen het verhaal van de tekenaar, maar ook jouw eigen verhaal: waar je hem vond, wanneer je hem las, en waarom hij ertoe doet.