Je hebt de strip Henry van Carl Anderson (de avonturen van een kleine kale jongen). Als ik me niet vergis in Belgie ooit verschenen onder de naam Rikske.
Er bestaat ook een boek geheten: The Snowman door Raymond Briggs. Een verhaal over een sneeuwman die tot leven komt en op avontuur uitgaat met het jongetje dat hem gemaakt heeft. Geheel tekstloos, maar ik weet niet of het qua leeftijd past.
De andere voorbeelden die ik eerder noemde zijn trouwens humorstrips.
Boes ziet er leuk uit. die proberen we zeker eens uit.
The Snowman is nog wel een leuk idee voor de kerst, niet direct iets voor een tiener, maar als het geen succes is, dan is hij nog wel leuk voor de jongere broers.
Ik heb een hardcover editie van The Little King gevonden, maar die is nogal prijzig. Niet echt iets om even uit te proberen.
Nog een paar tekstloze:
UFO
Knipoogje van Ernst
(de helft van de gags is tekstloos, de andere helft heeft één of een paar woorden om de grap te duiden)
Crazy Crazy
Crazy Cowboy
(en zowat het hele oeuvre van Mordillo)
En twee reeksen voor de iets oudere lezers:
Gutsman Comics
De zelfmoordkonijntjes
Trefwoord “tekstloos” is inmiddels al best ingevuld: aanvullen waar mogelijk?!
En een opvallend dingetje: ik zet stripboeken vaak in (bij coaching/onderwijs) om de “lees”-drempel te overwinnen: plaatjes kijken en een beetje tekst is al een stap richting “lezen”. Tekstloos is dan the odd way out.
Ik bladerde net in Gon van Tanaka Masashi. Leuk en tekstloos.
Ik las over Thomas Ott. Hij tekent ook tekstloos. Maar dat lijken me niet (vaak) geschikte verhalen voor kinderen…
Stripverzamelen is meer dan een hobby — het is het bewaren van verhalen die generaties verbinden. Elke strip in je collectie vertelt niet alleen het verhaal van de tekenaar, maar ook jouw eigen verhaal: waar je hem vond, wanneer je hem las, en waarom hij ertoe doet.