Nog voor we aan het verhaal kunnen beginnen, krijgen we al een verwittiging: de kans is groot dat het bij dit deel gaat blijven. Nochtans is het verhaal van Hector Malot langer, veel langer. In feite hebben we nog maar net de proloog en het begin van het verhaal gezien en toch staat dat -ja toch al even het grote woord gebruiken- dreigement er al. Gelukkig wordt ook al meteen duidelijk dat dat niet erg is.. dit kan op zichzelf staan en is juist uitgekozen omdat het zo aanspreekt en beklijvend is. Met zo een inleiding kan het bijna al niet meer mis gaan.
Remi is een vondeling, maar liefdevol opgenomen in de familie Barberin, door de moeder toch. De vader is immers al jaren naar Parijs getrokken om als steenhouwer aan de slag te gaan. Hij stuurt op regelmatige tijdstippen geld op, maar het dorpje Chavanon is te ver om even binnen te springen. Het geld is nodig en dus blijft hij maar werken in Parijs. En dan plots als Remi 8 jaar is, slaat het noodlot toe, een ongeluk op de werf en de vader, Jérome, komt terecht in een ziekenhuis. In die tijd stond de werkgever sterk tegenover zijn personeelsleden en dus krijgt hij ontslag, zonder enige schadevergoeding. Jérome komt terug naar huis, naar een vondeling die hij na zijn vondst als baby niet meer gezien heeft, maar wel zonder geld in de zak. Het dilemma is zo al direct duidelijk.. mag Remi blijven of niet?
Dit is inderdaad een hartverscheurend verhaal dat door de tekenstijl, die ruw oogt maar toch best veel emotie kan weergeven, nog eens verzwaard dreigt te worden. De koude, blauwe kleur en de dikke zwarte lijnen en achtergronden maken het er niet vrolijker op. En toch, en toch is dit niet een mistroostig verhaal zonder enige hoop. Het optimistische karakter van Remi en de lieve mama trekken het helemaal recht en meer, waardoor er behoorlijk wat warmte afstraalt van de pagina’s.
In het kort: een gekend en prachtig verhaal in een indrukwekkend kleedje. Ik hoop dus wel op een deel 2, Bart, hoor je me!
Fijn om horen dat je het een mooi en vooral ook warm boek hebt gevonden.
En… als een dag 48 uren had in plaats van die vervelende 24 uurtjes, dan kon ik je een vervolg verzekeren. Momenteel leg ik de laatste hand aan het derde album van ‘Alexander De Grote’ voor 2016 (van boek 1 of 2 kan ik jammer genoeg nog geen recensie kan terugvinden - iemand?).
En ik ben ook al bezig met de voorbereidingen voor een heel bijzonder verhaal (meer in de ‘Alleen’-stijl… Maar daarna… Who knows?
Om één of andere reden ligt Alexander de Grote me nu niet. Maar eerlijk gezegd heb ik nog maar een paar gags ervan gelezen (in Knocky magazine? of in Strike? weet ik niet meer). Maar de afbeeldingen hierboven zijn veelbelovend, dus dit verhaal wil ik wél zeker ter hand nemen.
Origineel geplaatst door Bart Proost Jawel! Ik hoor je.
Fijn om horen dat je het een mooi en vooral ook warm boek hebt gevonden.
En… als een dag 48 uren had in plaats van die vervelende 24 uurtjes, dan kon ik je een vervolg verzekeren. Momenteel leg ik de laatste hand aan het derde album van ‘Alexander De Grote’ voor 2016 (van boek 1 of 2 kan ik jammer genoeg nog geen recensie kan terugvinden - iemand?).
En ik ben ook al bezig met de voorbereidingen voor een heel bijzonder verhaal (meer in de ‘Alleen’-stijl… Maar daarna… Who knows?
Yes! Dus dan kan ik je vanaf nu regelmatig verwijzen naar dit en dus ‘zagen’ over een vervolg.. hehe
Ik ben in Breda (vorig jaar) een paar keer langs je stand gegaan, maar er stond zoveel volk dat ik uiteindelijk niet ben gestopt.. maar Alexander staat nog steeds op mijn lijst van te bekijken.
En natuurlijk zijn we (ja, ik praat maar al even in meervoud) nieuwsgierig naar je heel bijzonder verhaal.. een hint of twee of drie?
Origineel geplaatst door witam Origineel geplaatst door Bart Proost Jawel! Ik hoor je.
Fijn om horen dat je het een mooi en vooral ook warm boek hebt gevonden.
En… als een dag 48 uren had in plaats van die vervelende 24 uurtjes, dan kon ik je een vervolg verzekeren. Momenteel leg ik de laatste hand aan het derde album van ‘Alexander De Grote’ voor 2016 (van boek 1 of 2 kan ik jammer genoeg nog geen recensie kan terugvinden - iemand?).
En ik ben ook al bezig met de voorbereidingen voor een heel bijzonder verhaal (meer in de ‘Alleen’-stijl… Maar daarna… Who knows?
Yes! Dus dan kan ik je vanaf nu regelmatig verwijzen naar dit en dus ‘zagen’ over een vervolg.. hehe
Ik ben in Breda (vorig jaar) een paar keer langs je stand gegaan, maar er stond zoveel volk dat ik uiteindelijk niet ben gestopt.. maar Alexander staat nog steeds op mijn lijst van te bekijken.
En natuurlijk zijn we (ja, ik praat maar al even in meervoud) nieuwsgierig naar je heel bijzonder verhaal.. een hint of twee of drie?
Neenee, geen hints. Het gaat over een waar gebeurd verhaal en ik wil geen striptekenende collega’s op ideetjes brengen. En over Alexander: deel 3 laat niet meer lang op zich wachten… Januari 2016.
Origineel geplaatst door Fumetti Dit jaar stond Alexander zelf in de stand, heb ik gezien
Zoals op bijna alle beurzen die we doen: in kostuum. Barcas als Alexander, ik als Aristoteles Tja, je moet wat leven in de brouwerij brengen, hé. En dat werkt: het was weer gezellig én druk aan onze stand. Geen klachten dus.
Neenee, geen hints. Het gaat over een waar gebeurd verhaal en ik wil geen striptekenende collega’s op ideetjes brengen. En over Alexander: deel 3 laat niet meer lang op zich wachten… Januari 2016.
En als we allemaal beloven om het niet door te zeggen?
Wel, laat den Alexander maar komen.. We zijn er klaar voor
Stripverzamelen is meer dan een hobby — het is het bewaren van verhalen die generaties verbinden. Elke strip in je collectie vertelt niet alleen het verhaal van de tekenaar, maar ook jouw eigen verhaal: waar je hem vond, wanneer je hem las, en waarom hij ertoe doet.
