Voor het vak Nederlands moest ik een graphic novel lezen. Ik heb het boek ‘De vliegeraar’ gekozen. Dit boek werd me aangeraden door een vrouw die werkt in de bibliotheek. Ik moet eerlijk toegeven dat ik het niet zag zitten, omdat ik niet bekend ben met dit soort boeken.
Na het lezen van het boek, was mijn gedacht volledig veranderd. Het was zeer leuk om te lezen, omdat het snel leest. Het is eigenlijk te vergelijken met een strip, maar dan veel dikker. Het verhaal zelf vond ik zeer mooi.
Het boek gaat over de vriendschap tussen 2 jongens in Afghanistan. Ze zijn totaal verschillend. De ene jongen is de zoon van een rijke man. De andere jongen is de zoon van een arme man. De arme vader en zoon werken bij de rijke vader en zoon. Het vliegeren is het middelpunt van de vriendschap tussen de twee jongens. Naarmate ze ouder worden, groeien ze uit elkaar en leiden elk hun eigen leventje. In die tijd gebeurt er veel, zowel goede als slechte dingen.
Naarmate je het boek leest, wordt het interessanter. Ik kon niet meer stoppen met lezen. Dit heb ik niet vaak bij een boek. Als je zin hebt om een graphic novel over vriendschap en oorlog te lezen, dan moet je zeker ‘De vliegeraar’ lezen!
Strips worden helaas nog veel te vaak geassocieerd met “kinderlijk” door zogezegd “serieuze” mensen… Maar als je met iemand erover praat die er niets van kent en een open geest heeft gaat er vaak een wereld voor hen open!
Hoorde ooit een klant in de FNAC aan een verkoper vragen of hij een strip wist voor een goede kennis. De verkoper noemde de klassieke verkoophits, ipv te informeren of het M/V was, welk genre boeken graag gelezen werden, welk genre film, type persoonlijkheid… Had een “you’ve got mail” gevoel wanneer Meg Ryan in de Fox-shop de verkoper een lesje leert.
Origineel geplaatst door Fumetti
Strips worden helaas nog veel te vaak geassocieerd met “kinderlijk” door zogezegd “serieuze” mensen… Maar als je met iemand erover praat die er niets van kent en een open geest heeft gaat er vaak een wereld voor hen open!
Hoorde ooit een klant in de FNAC aan een verkoper vragen of hij een strip wist voor een goede kennis. De verkoper noemde de klassieke verkoophits, ipv te informeren of het M/V was, welk genre boeken graag gelezen werden, welk genre film, type persoonlijkheid… Had een “you’ve got mail” gevoel wanneer Meg Ryan in de Fox-shop de verkoper een lesje leert.
Ik moet bij Meg Ryan toch altijd aan een andere scene denken…
sommige leerkrachten gebruiken wel strips in hun taallessen. Asterix et les Picts, par exemple. Is me toch wijsgemaakt… Ben al langer dat stadium voorbij
Stripverzamelen is meer dan een hobby — het is het bewaren van verhalen die generaties verbinden. Elke strip in je collectie vertelt niet alleen het verhaal van de tekenaar, maar ook jouw eigen verhaal: waar je hem vond, wanneer je hem las, en waarom hij ertoe doet.
