Chris Van de Meerssche schreef:
It began in Africa…
Anna leeft zich helemaal in in haar nieuwe actriceleven. Met Simon, haar geliefde, aan haar zij steekt ze de grote plas over op zoek naar haar vader. Haar huidskleur lijkt geen enkel probleem meer. Maar wanneer ze van boord gaat, komt ze algauw weer in de harde realiteit terecht. Ook hier is racisme alomtegenwoordig en is ze of te bruin, of te wit.
De expeditie loopt ook niet van een leien dakje. Voor Anna telt haar vader, maar Simon focust zich enkel nog op het wetenschappelijke gedeelte: de wieg van de mensheid terugvinden. Langzaam komt er een wig tussen hen. De diefstal van de camera en een scheve schaats van Simon zijn de expeditie bijna noodlottig. Gelukkig stoot Anna op Denis Fynch-Hatton, een jager en vriend van haar vader. Hij wil haar helpen, en Anna kan verder hopen. Maar de savanne is levensgevaarlijk…
Gaël Séjourné neemt ons mee doorheen broeierige Afrikaanse steden en de hete Keniaanse savanne. Zijn elegante lijnvoering is een lust voor het oog, en elk plaatje is af. Wat wel opvalt is een dikkere inkting vanaf pagina 30 ongeveer. Séjourné behoort tot dat kransje van tekenaars die emoties op zo’n manier tekenen dat je als lezer meegesleurd wordt in een rollercoaster van gevoelens. En Anna moet heel wat doorstaan, ocharme.
De schoonheid van de tekeningen is ook in niet geringe mate te danken aan de inkleuring van Verney. De savanne is gewaad in een prachtig pallet aan geel.
De lokroep van de roots is niet de eerste worp van het duo Callède/Séjourné, en hopelijk niet de laatste. Als ze deze kwaliteit aanhouden, gaan ze een mooie toekomst tegemoet. Deze trilogie is alvast een plaatje!