Fumetti schreef:
Het westerngenre heeft in Europa altijd een grote schare aanhangers gekend. Sinds Karl May al in 1878 ene Winnetou ten tonele liet verschijnen hebben talrijke romanciers, regisseurs en stripauteurs zich hieraan gewaagd.
Jerry Spring moet bij de oudste realistische westernstrips behoren die in onze contreien te lezen was. In Robbedoes verscheen hij in 1954, niet toevallig de periode dat Hollywood ook massaal voor het genre koos. Namen als John Wayne zijn onlosmakelijk met het genre, en de periode verbonden. Europa probeerde in dat eerste postoorlog decenium trouwens een erg veramerikaanste cultuur aan te houden.
Van deze Jerry Springbrengt Arboris nu een integrale uitgave. In dit eerste deel zijn de 3 eerste albums uit de reguliere reeks opgenomen. Ze stammen allemaal uit het midden van de jaren vijftig.
60 jaar later hebben we al veel westerns gezien en gelezen en is de smaak van het publiek geëvolueerd. De verhalen zijn dan ook voor een contemporain publiek te eenvoudig, maar we moeten ze ook in het juiste tijdsperspectief willen zien.
Jijé had een periode rondgetrokken in de States en de wijdse landschappen zelf kunnen aanschouwen. Die worden dan ook 1 van de sterke punten van de reeks. Reeksen als Blueberry zijn op dat vlak zeker schatplichtig aan Jerry Spring.
Naast indianen en schietpartijen (ja, net als John Wayne schieten de “goeden” altijd raak vanuit onmogelijke hoeken en de “slechten”, kunnen de Jerry en Pancho zelfs niet raken vanuit ideale posities…) kunnen ook scenes met paarden niet ontbreken in een western.
Hierin was Jijé een fenomenale meester. Vanuit welke hoek ook bekeken, telkens slaagt hij erin dit nobele dier op een zeer realistische manier weer te geven. Je moet maar eens dit album naast andere strips, of verhalen uit de middeleeuwen, leggen en je ziet wat ik bedoel.
De verhalen zijn in zwart-wit uitgevoerd, en zo had Jijé ze ook het liefst. Ze zijn inderdaad veel krachtiger. Het technisch meesterschap van Jijé komt hierdoor volledig tot uiting. Zelfs wie de verhalen zoals ik al lang in kleur in zijn boekenrek heeft staan zal niet anders kunnen dan toegeven dat de zwart-wit uitvoering superieur is.
Dat hij veel meer was dan enkel een tekenaar van stripverhalen voor de jeugd blijkt ook uit een houtsnede die in het dossier is opgenomen. Een boerenkoppel op middelbare leeftijd zit voor hun boerderij te ,tja, zitten. Fenomenaal wat een kracht er van dit werk uitgaat!
Het dossier telt een kleine 20 pagina’s en wordt opgesmukt met afbeeldingen. Heel verzorgd.
Deze integrale reeks is een eerbetoon aan zowel een genre als een auteur. Naast Jerry Spring wordt ook Jan Kordaat door een integrale opnieuw onder de aandacht gebracht. Moest er nu ook nog een heruitgave komen van de meest humoristische reeks van Jijé, Blondie en Blinkie/Wietje en Krol, in 2 mooie albums zou ik helemaal blij zijn.