Kanker. Zo goed als iedereen heeft er al van ver of nabij mee te maken gehad. Hoe de afloop ook is, je gaat sowieso een lijdensweg tegemoet: de behandeling is bijna even erg als de ziekte. Het is niet voor niets een van de meest gevreesde ziektes. Er zijn dus opbeurender thema’s voor een strip. En toch koos Judith Vanistendael ervoor om er een strip mee te maken. De aanzet was de dood van haar stiefvader, met een vuistdikke grafische roman als resultaat, waar ze drie jaar aan gewerkt heeft.
David krijgt bij de dokter een verwoestende diagnose: strottenhoofdkanker. Net op dat moment krijgt zijn oudste dochter Miriam een kind. Hoe zal zij reageren? En zijn tweede vrouw Paula, met wie hij nog een dochtertje, Tamar, heeft? En hijzelf?
David wil zijn ziekte bijna letterlijk doodzwijgen. Hij is een stil type, een boekhandelaar die zijn vakanties doorbrengt op de meren rond Berlijn, en daar steeds weer in dezelfde cirkeltjes ronddraait. Paula is de wanhoop nabij. Zij wil wél praten over de ziekte, maar David laat haar niet binnen. Vanistendael geeft dit conflict weer in twee prangende pagina’s: Paula zit in een duistere kamer te kijken naar röntgenfoto’s van David, terwijl hij ernaast in een felverlichte kamer zit en niet antwoordt op haar smeekbeden. Paula wordt er zo radeloos van dat ze even moet ontsnappen naar Finland. Tamar wendt haar kinderlijke logica aan om de ziekte te begrijpen.
‘Toen David zijn stem verloor’ is dus niet alleen een beschrijving van een ziektebeeld, maar draait vooral rond hoe de personages ermee omgaan. Het is een aangrijpend relaas geworden, over hoe kanker niet alleen het leven van de patiënt verwoest, maar iedereen errond meesleurt.
Vanistendael zelf zegt dat de aanleiding wel echt is, maar dat de invulling van het verhaal volledig verzonnen is. Wel, dan is ze niet alleen een meer dan uitstekend verhalenverteller, maar beschikt ze ook over een enorm inleveringsvermogen.
Ze heeft een donker verhaal in prachtige aquarellen weten neer te zetten zonder in zwartgalligheid te vervallen. ‘Toen David zijn stem verloor’ is een magistrale beeldroman. Als deze strip niet bedolven wordt onder de prijzen, dan weet ik het niet meer.
misschien rare vraag: ik vind ditzelf een prachtig boek, maar vinden jullie het door de zware thematiek wel geschikt om als verjaardagscadeau te geven?
ik twijfel er over (misschien als extra gegeven: mijn moeder is ook overleden aan kanker, en het is misschien een cadeau voor mijn zus)
Beklijvend en alles-doordringend boek. Het doet je stilstaan bij het lijden van iedereen die van ver of nabij te maken krijgt met kanker.
Judith Vanistendael is zonder twijfel een meester-vertelster. Wie dit boek nog niet in de kast heeft staan: zeker het aankopen waard!
Origineel geplaatst door beus
misschien rare vraag: ik vind ditzelf een prachtig boek, maar vinden jullie het door de zware thematiek wel geschikt om als verjaardagscadeau te geven?
ik twijfel er over (misschien als extra gegeven: mijn moeder is ook overleden aan kanker, en het is misschien een cadeau voor mijn zus)
Persoonlijk denk ik dat, door de aanpak van Van Istendael, dit boek therapeutisch kan werken. Het is een indringend en menselijk boek dat het onderwerp als taboe niet uit de weg gaat maar niet schokkend overkomt.
Gisteren mee naar bed genomen en in één ruk uitgelezen. Dit nam toch al gauw een kleine twee uur in beslag.
Prachtig boek maar, gezien de verwachtingen die men rond dit verhaal heeft geschapen, toch een beetje een tegenvaller. Er zouden net wat meer accenten gelegd mogen worden op de drie hoofdpersonages en de karakters wat dieper uitgewerkt. Vaak krijg ik de indruk dan Van Istendael zich hier en daar wat inhoud om niemand voor het hoofd te stoten. Zonder de achtergrondinformatie die ik met de boekvoorstelling heb gekregen zou ik veel symbolische elementen totaal over het hoofd hebben gezien.
Origineel geplaatst door fluiten
Zonder de achtergrondinformatie die ik met de boekvoorstelling heb gekregen zou ik veel symbolische elementen totaal over het hoofd hebben gezien.
Stripverzamelen is meer dan een hobby — het is het bewaren van verhalen die generaties verbinden. Elke strip in je collectie vertelt niet alleen het verhaal van de tekenaar, maar ook jouw eigen verhaal: waar je hem vond, wanneer je hem las, en waarom hij ertoe doet.