Iyo74 schreef:
Het ondenkbare gebeurt! Kwabbernoot heeft eindelijk de liefde van z’n leven gevonden. Hij gaat trouwen! Maar hoe moet het dan verder met Robbedoes? Hoe kunnen de twee verder avonturen beleven als ze niet meer samenwonen? Wel, het antwoord is eenvoudig: dat gaat niet meer! Gelukkig is daar Ijzerlijm die haar kans geroken heeft en de taak van Kwabbernoot met plezier overneemt…
Het voordeel om als buitenstaander een verhaal binnen een bekende reeks te schrijven, is wel dat een nieuwe auteur een totaal andere wind kan doen waaien. Zeker als je vrij spel krijgt op gebied van verhaal (waarschijnlijk binnen bepaalde grenzen) en al helemaal als je je eigen tekenstijl mag aanhouden. De grote, traditionele lijnen van wat we gewoon zijn binnen het Robbedoes-universum blijven gelijk, maar toch wijkt (Benoit Feroumont - Auteur van strips - stripINFO.be)vertelling voldoende af van wat we kennen om het geheel boeiend te houden. Ook de relaties tussen de hoofdpersonages worden in een iets ander licht gezet waardoor je als lezer een unieke belevenis krijgt.
Het verhaal zelf kon me ook bekoren, maar dat is denk ik vooral doordat het een R & K-verhaal is. Hoewel het overgrote deel van dit boek perfect als niet-Robbedoes-verhaal te vertellen is, zou het minder goed beklijven als het buiten deze reeks werd verteld. Het zijn immers de (al dan niet kleine) verwijzingen naar en anekdotes over de reeks van (André Franquin - Auteur van strips - stripINFO.be)die het geheel hoger tillen. Met andere woorden: pas als je de originele reeks gelezen hebt, zal je dit boek volledig naar waarde schatten.
Over de cover wil ik niet teveel zeggen, maar ik voel me verplicht om hier mee te delen dat het een subliem gekozen beeld is. Gezien de titel van het verhaal is de afbeelding uitstekend, maar er is meer. De nieuwsgierigheid van de lezer wordt aangewakkerd (waarom trekt Kwabbernoot zo’n grote ogen?), maar de volle impact wordt pas duidelijk als je het boek leest!
De tekenstijl van (Benoit Feroumont - Auteur van strips - stripINFO.be)ligt me wel. De eenvoud van zijn lijnvoering en uitwerking vertelt het verhaal zonder af te leiden. Op bepaalde momenten voelt het wel te kinderlijk aan, zeker de weergave van Robbedoes en Ijzerlijm.
Besluit: misschien niet het beste, maar toch best een amusant verhaal in de (neven)reeks.
