blacktiger schreef:
We hadden er nog niet bij stilgestaan, maar stripfiguur Jommeke is net als ik zestig jaar jong. Zijn eerste opwachting maakte hij op 30 oktober 1955 in Het Parochieblad. Niet als een volwaardig verhaal maar als een wekelijkse gag die bijna drie jaar verscheen in dit blad. Vanaf 1958 werkte geestelijke vader Jef Nijs complete verhalen uit voor dagblad Het Volk waarin Jommeke dagelijks avonturen beleefde. Is het omdat we even oud zijn, dat ik Jommeke na al die jaren nog steeds als een jeugdvriend beschouw? Waarschijnlijk wel, we herinneren ons nog de tijd begin jaren zestig, we konden amper lezen, dat ik en mijn vrienden onze neuzen platdrukten tegen het uitstalraam van de krantenwinkel. Om hier de nieuwste uitgaven van Het Volk, stripspeciaalzaken, stripbeurzen en stripverzamelaars waren nog onbekend, te bewonderen. In die tijd gedrukt op krantenpapier en verkocht aan de schappelijke prijs van 15 Belgische franken (0,67 euro). Met Jommeke ging er toen voor ons een nieuwe avontuurlijke wereld open die ons na al die jaren nog steeds kan bekoren. Jommeke verzamelde gelijkgestelde zielen om zich heen. Eerst was er Flip de papegaai, al snel volgden Filiberke en zijn hond Pekkie en Rozemieke en Annemieke en hun aapje Choco. Laten we vooral Gobelijn de meest verstrooide professor ter wereld niet vergeten. Dank zij zijn weergaloze uitvindingen weet hij Jommeke en kompanen meermaals uit de moeilijkste situaties te redden. De nevenfiguren die af en toe opduiken in een verhaal zijn niet van de minste. Denk maar aan Knappe Mataboe, Elodie van Stiepelteen, de koningin van Onderland, Anatool, Mic Mac Jampudding door Flip steevast de Rosse snor genoemd, vul zelf maar aan.
Zo ook in dit 276ste avontuur. Waarin kapitein Jan Haring samen met professor en geschiedkundige Histor Ricus op zoek gaat naar een gezonken Spaans galjoen voor de kust van Bolonezië. Nog maar pas op hun bestemming aangekomen worden ze aangesproken door Miguel Poderoso een schatrijk zakenman die steeds op de loer ligt om een zaakje in te pikken. Niet echt opgezet met deze bemoeial besluiten Jan Haring en Ricus de hulp in te roepen van Jommeke en professor Gobelijn. Die uiteraard onmiddellijk een helpende hand aanbieden. Dank zij een serie experimentele duikpakken ontworpen door onze prof kunnen onze vrienden ongestoord en ver van nieuwsgierige aagjes rondwandelen op de zeebodem. Maar Miguel ligt op de loer en ontdekt hun geheim. Onder dwang verplicht hij onze vrienden om hun uitvinding aan hem af te staan. Maar of onze vrienden zich zomaar zich zonder slag of stoot gewonnen geven is een ander paar mouwen. Het scenario is uitgewerkt door Edwin Wouters. Hij brengt verhalen die niet alleen een jeugdig volkje kunnen bekoren maar ze zijn ook geschikt voor een groot publiek dat eens een leuk avontuur wil ontdekken. Het scenario bevat een juist gedoseerde dosis spanning, onverwachte wendingen en een booswicht die zich wil verrijken zonder al veel moeite te doen. Maar dat is buiten de waard in dit geval onze vrienden gerekend die steeds paraat staan voor een medemens in nood. Waarbij ze de booswicht eens flink te grazen nemen met een listig uitgekiend plannetje. Philip Delzenne tekent de figuurtjes uit zoals we ze al jaren kennen. Ze lijken nooit te verouderen, blijven eeuwig jong, kortom ze hebben de tand des tijds ontzettend goed doorstaan. Alles bij elkaar opgeteld is De Onderwatertoerist een Jommeke zoals wij hem graag lezen. Meer moet dat niet zijn. WG.
