fluiten schreef:
Er zal wel nog het één en ander uit de archieven van de familie Franquin en vrienden komen want de tekenaar en scenarist was een bezige bij. Met dit 19de nummer, een herdruk voor alle duidelijkheid, uit de reeks Guust Flater, ondertussen omgedoopt tot gewoon Guust, hebben we weer heel wat moois van zijn hand, verzameld in een bundeltje van 48 pagina’s.
Persoonlijk geef ik de voorkeur aan een retrospectieve waar al het werk van Franquin in gebundeld kan worden met de nodige uitleg en toevoeging van foto’s en ander beeldmateriaal maar Dupuis verkiest toch eerder tot het uitmelken van deze reeks. Begrijpelijk want Franquin was toch één van de groten uit de vorige eeuw en heeft er voor gezorgd dat zijn albums met miljoenen werden verkocht in vermoedelijk evenveel talen. (alhoewel dit laatste misschien licht bij de haren is getrokken
‘Een Flater komt nooit alleen’ bevat dus heel wat nieuw materiaal dat eerder verscheen in Robbedoes, vaak als bladvulsel of om een artikel of reeks aan te kondigen maar ook de commerciële Franquin heeft een grote plaats gekregen. Dat de man ook wel eens zijn mosterd, in die tijd Franken, ging halen op andere terreinen is niet meer dan normaal. In deze bundeling krijgen we dan ook zomaar even 14 pagina’s reclame voor de batterijen ‘Pruts’. De echte naam heeft men achterwege gelaten. Ook een prent voor Amnesty International en een aankondigin in Zwitsers weekblad vinden we tussen tal van andere grappen terug.
En laat deze reclame nu net iets te veel van het goede zijn. Dat de batterijen goed zijn wil ik in het midden laten maar het ruikt te hevig naar platte commercie en dat stoort me een beetje. Ik ben dan ook van de generatie ‘Guust Flater’ die het stuntelige kantoorhulpje in zijn jonge jaren op handen droeg. Ligt het daar aan? Zou kunnen. Ook de pagina van Amnesty International hoort totaal niet thuis in de reguliere reeks. Deze is nogal schokkend voor de lezer, wetende dat ook jonge mensen Guust Flater ter hand nemen. Een Guust met elektrode aan zijn geslachtsdelen een juffrouw Jannie die verkracht wordt… Enfin, allemaal dingen die in een retrospectieve terecht kunnen. Maar, zoals reeds gezegd, het kan ook aan mijn leeftijd liggen.
Een leuk aanvulsel voor de reeks maar ook niet meer dan dat.
