De Roder Ridder geniet van een frisse zeelucht door zijn blonde haren, ondertussen een wormensteker bewonderend. Tot er een wijnkoopman met zijn goederen ten prooi valt aan een bende ‘dieven’ die genoegen nemen met het vernietigen van de wijnvoorraad van de brave man.
Een schip dat op een boogscheut van zijn aanlegplaats door de Rode Ridder werd gespot komt nooit aan, een reden dus voor Johan om tot daden over te gaan. In de kroeg van het dorp ontmoet hij Iseka en de pierensteker van het strand, Wimar. Samen gaan ze op zoek naar het verdwenen schip.
De Rode Ridder hoeft geen introductie. Wie Johan en zijn wereld niet kent moet ofwel van Mars komen ofwel gedurende de laatste 2 eeuwen gehiberneerd zijn. Sinds Claus en Martin Lodewijk de reeks hebben overgenomen en ondertussen Marc Legendre als scenarist Lodewijk opgevolgd is, heeft de reeks een nieuw elan gekregen. Zowel qua tekeningen als qua verhaal. Toch stoort het me vaak dat men in de tekst nog de oud-Nederlandse woorden blijft gebruiken als ‘rabauwen’, ‘geteisem’, ‘schobbejak’ en vloeken als ‘te droes’. Dit zorgt er zeker niet voor om jonge mensen aan te trekken om een oude reeks een kans te geven.
Het verhaal is goed te doen, behalve de passage met de reusachtige duizendpoot. Waarom die plots ‘te berde’ wordt gebracht, om even de woordstijl van DRR te gebruiken, is me niet duidelijk. Voor de rest kan je dit verhaal rekenen bij de betere middenmoot.
Origineel geplaatst door fluiten
Toch stoort het me vaak dat men in de tekst nog de oud-Nederlandse woorden blijft gebruiken als ‘rabauwen’, ‘geteisem’, ‘schobbejak’ en vloeken als ‘te droes’.
Is dat dan geschreven in *rabauwelijk *Nederlands ?
Origineel geplaatst door woelfie Origineel geplaatst door fluiten
Toch stoort het me vaak dat men in de tekst nog de oud-Nederlandse woorden blijft gebruiken als ‘rabauwen’, ‘geteisem’, ‘schobbejak’ en vloeken als ‘te droes’.
Is dat dan geschreven in *rabauwelijk *Nederlands ?
'k vind dat net leuk.
Tiens, voor de die hards: een rode ridder in het middelnederlands?
Trouwens, Malefosse in het Frans hanteert dat principe. Maakt het niet makkelijk om te lezen, maar is wel speciaal.
Origineel geplaatst door Chris Van de Meerssche
Trouwens, Malefosse in het Frans hanteert dat principe. Maakt het niet makkelijk om te lezen, maar is wel speciaal.
Ja, daar heb je een punt, maar in Malefosse is het vooral de zinsstructuur die ongemakkelijk aanvoelt. De woordkeuze vind ik persoonlijk nog meevallen.
Stripverzamelen is meer dan een hobby — het is het bewaren van verhalen die generaties verbinden. Elke strip in je collectie vertelt niet alleen het verhaal van de tekenaar, maar ook jouw eigen verhaal: waar je hem vond, wanneer je hem las, en waarom hij ertoe doet.
