Ange-Marie trekt doelloos rond na de eerste wereldoorlog. Telkens hij ergens onderdak vindt, komt hij in aanvaring met zijn pijnlijke herinneringen en vlucht hij opnieuw weg. Zijn vriend Louis probeert hem te overtuigen het verleden achter zich te laten, maar het lijkt maar niet te lukken.
Op een nacht, in gevecht met zijn herinneringen, raakt hij buiten westen. Als hij nadien bijkomt blijkt bij in een gebroken gezin terecht te zijn gekomen. Hyacinthe en Adèle leven er met hun kleindochter Luce. Zij helpen hem terug op de been. Hoewel hij Luce al gauw een irritant kind begint te vinden, komt hij er dit maal nooit toe te vertrekken…
Ange-Marie is een gevoelig verhaal over een jongeman die in het reine probeert te komen met zijn verleden, maar dat niet alleen kan. Gelukkig zijn er mensen in zijn omgeving die hem hierbij helpen, maar niets blijkt zonder dramatische gevolgen te zijn. Niemand blijft ook gespaard van het ongeluk en verdriet, het lijkt wel of Ange-Marie iedereen met zich meesleurt.
Het scenario van Aude Ettori en Eric Stalner, die met dit album hun debuut maaken in de Vrije Vlucht collectie, bouwt rustigaan op naar een sterke emonionele climax. Hoewel er weinig romantiek in komt, hangt er steeds een subtiele romantische spanning in de scenes. Dit wordt nog versterkt door de dromerige inkleuring die Stalner toepaste voor de tekeningen. Die zijn zeer herkenbaar voor kenners van zijn werk, met de typische Eric Stalner trekken in ieder karakter, maar door de directe, zachte en kleurrijke inkleuring hebben ze toch een andere uitstraling dan in zijn andere reeksen. Of: hoe goed Stalner zich aanpaste aan het scenario.
Niet de meest verassende of originele Vrije Vlucht, maar gewoon een zeer mooi verhaal, met knappe tekeningen, dat steeds meeslepend werkt.
Dupuis koos ervoor om in sommige tekstkaders voor een sierlijk lettertype te gaan. Mooi is het wel, maar leesbaar is wat anders. Volgende keer toch maar een duidelijker lettertype graag!
Origineel geplaatst door Surya
Ange-Marie trekt doelloos rond na de eerste wereldoorlog. Telkens hij ergens onderdak vindt, komt hij in aanvaring met zijn pijnlijke herinneringen en vlucht hij opnieuw weg. Zijn vriend Louis probeert hem te overtuigen het verleden achter zich te laten, maar het lijkt maar niet te lukken.
Op een nacht, in gevecht met zijn herinneringen, raakt hij buiten westen. Als hij nadien bijkomt blijkt bij in een gebroken gezin terecht te zijn gekomen. Hyacinthe en Adèle leven er met hun kleindochter Luce. Zij helpen hem terug op de been. Hoewel hij Luce al gauw een irritant kind begint te vinden, komt hij er dit maal nooit toe te vertrekken…
Ange-Marie is een gevoelig verhaal over een jongeman die in het reine probeert te komen met zijn verleden, maar dat niet alleen kan. Gelukkig zijn er mensen in zijn omgeving die hem hierbij helpen, maar niets blijkt zonder dramatische gevolgen te zijn. Niemand blijft ook gespaard van het ongeluk en verdriet, het lijkt wel of Ange-Marie iedereen met zich meesleurt.
Het scenario van Aude Ettori en Eric Stalner, die met dit album hun debuut maaken in de Vrije Vlucht collectie, bouwt rustigaan op naar een sterke emonionele climax. Hoewel er weinig romantiek in komt, hangt er steeds een subtiele romantische spanning in de scenes. Dit wordt nog versterkt door de dromerige inkleuring die Stalner toepaste voor de tekeningen. Die zijn zeer herkenbaar voor kenners van zijn werk, met de typische Eric Stalner trekken in ieder karakter, maar door de directe, zachte en kleurrijke inkleuring hebben ze toch een andere uitstraling dan in zijn andere reeksen. Of: hoe goed Stalner zich aanpaste aan het scenario.
Niet de meest verassende of originele Vrije Vlucht, maar gewoon een zeer mooi verhaal, met knappe tekeningen, dat steeds meeslepend werkt.
Dupuis koos ervoor om in sommige tekstkaders voor een sierlijk lettertype te gaan. Mooi is het wel, maar leesbaar is wat anders. Volgende keer toch maar een duidelijker lettertype graag!
Als ik van jou was zou ik niet zo vaak een reply doen op die oude recensies. Dat brengt al die oude strips terug bovenaan de draad en dat kan toch niet de bedoeling zijn. Heb je problemen, uit die in het medewerkers deel, zou ik zo zeggen.
Stripverzamelen is meer dan een hobby — het is het bewaren van verhalen die generaties verbinden. Elke strip in je collectie vertelt niet alleen het verhaal van de tekenaar, maar ook jouw eigen verhaal: waar je hem vond, wanneer je hem las, en waarom hij ertoe doet.
